Ακούω από τους πολιτικούς μας συνεχώς τους όρους ευρωπαϊκή λύση στο κυπριακό πρόβλημα, λύση ευρωπαϊκών προδιαγραφών, λύση που να συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο κτλ κτλ κτλ.
Τα παραπάνω πρότυπα λύσεων ως φρασεολογία είναι εύηχα. Παρόλα ταύτα αδυνατώ να κατανοήσω την ουσία, ουσιαστικά το ορισμό της ευρωπαϊκής λύσης. Θα ήθελα τις απόψεις σας για αυτό το θέμα.
Μπαρούφες για τον κοσμάκη,
Η Ε.Ε θα διαπραγματευτεί με την Τουρκία και με βάση τα συμφέροντά τους η κάθε χώρα θα ασκήσει πιέσεις για δικό της όφελος.
Καμιά φορά σκέφτομαι πόσο μας αρέσει να παραμυθιάζουμε τους εαυτούς μας. Κάθε λίγο ανησυχούμε για την 'Χ' ενέργεια της Ε.Ε ή 3ής χώρας σε σχέση με την αναγνώριση της "ΤΔΒΚ". Οι ενέργειςς γίνονται και μετά μας διαβεβαιώνουν ότι επίσημα δεν έχει αναγνωριστεί τίποτα.
Αλήθεια τι έχει σημασία, αν έχουν επίσημα άδεια για απευθείας πτήσεις οι Τ.Κ, ή αν ενεργά επωφελούνται από πτήσεις; Αν έχουν άδεια για τα ωφελήματα , ή αν τα παίρνουν στην πράξη;
"Παράνομα" φέρνουν έποικους, "παράνομα" έχτισαν / πούλησαν τα σπίτια μας, "παράνομα" επλουσιέψαν, "παράνομα" συνεργάζονται με άλλες χώρες…. ΚΑΙ Η ΖΩΉ ΠΆΝΤΑ ΠΡΟΧΩΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ!!
Παράνομα ή επίσημα τι σημμασία έχει, πάντος τα κατάφεραν. Δεν είμαι ηττοπαθής, πιστεύω όμως ότι το πρώτο βήμα για να πετύχει κάποιος οτιδήποτε είναι να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα. Να συνεχίσει να προσπαθεί, όχι να παρατήσει τους στόχους του, αλλά να σχεδιάζει στρατηγικές με πραγματικά στοιχεία και όχι με βάση ευχές.
Το τελευταίο φρούτο ήταν η προώθηση από την επιτροπή της Ε.Ε, τις ιδέας ότι τα κατεχόμενα Κυπριακά λιμάνια δεν είναι παράνομα. "Καλή συνέχεια" και περαστικά μας.
Το status quo δημιουργείται πρώτα από τα γεγονότα, και μετά αλλάζουν οι νόμοι με τον καιρό. Αυτό το λέω για να μήν οχυρόνωνται κάπιοι πίσω από την ΔΗΘΕΝ "νομιμότητα" της δικής μας πλευράς.
-- Σωτήρης Στυλιανού ~virtual, November 23, 2007
Υπάρχει τεράστια απόσταση μεταξύ της λύσης που να "στηρίζεται στις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες" (πλήρης σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων) και της λύσης που "συνάδει με το ευρωπαϊκό κεκτημένο" (δηλαδή τυγχάνει αναγνώρισης από τα κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης). Κι εκεί είναι η παγίδα. Οι πολιτικοί μας εντελώς κουτοπόνηρα (αν και πετυχαίνει να μας κοιμίσει τελικά!) μιλούν για το Ευρωπαϊκό κεκτημένο χωρίς να ανακοινώνουν ότι αυτό επιδέχεται ένα κάρο εξαιρέσεων. Κι αυτές τις εξαιρέσεις εμείς μόνοι μας τις βάλαμε στο παιγνίδι όταν ο τότε Γενικός Εισαγγελέας της Κύπρου (Μαρκίδης) εξαίρεσε τις βρετανικές βάσεις από την Κυπριακή επικράτεια στο πρότυπο των Φινλανδικών νήσων Aland με εντελώς μυστικό τρόπο. Κι αυτές οι εξαιρέσεις είναι πλέον μέρος της συνθήκης προσχώρησης της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Οι ευρωπαϊκές αρχές αφορούν το περιεχόμενο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ). Η ΕΕ δεσμεύτηκε ως προς τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων τα οποία εγγυάται η σύμβαση αλλά η σύμβαση δεν αποτελεί δίκαιο στην επικράτειά της καθώς η ΕΕ δεν έχει επίσημα προσχωρήσει στην συμβαση ως οργανισμός παρά μόνο τα κράτη μέλη της ξεχωριστά. Αυτό σημαίνει ότι μια λύση που "συνάδει με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο" απλά είναι αποδεκτή από τα κράτη μέλη της Ευρώπης μέσω μιας ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ και όχι ΝΟΜΙΚΗΣ απόφασης. Αυτή η πολιτική απόφαση μπορεί να προνοεί κατάφορες παραβιάσεις της ΕΣΔΑ.
Οι πολιτικοί μας γνωρίζουν ότι η Διζωνική Δικοινοτική Ομοσπονδία (η επίσημη επιδίωξη μας από το 1977, επίσημη επιδίωξη της Τουρκίας και της Βρετανίας τουλάχιστον από το 1947) παραβιάζει αυτά τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν υπάρχει περίπτωση, σε όποια μορφή κι αν προταθεί, να είναι συμβατή με την ΕΣΔΑ. ΑΛΛΑ εάν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή η Επιτροπή Υπουργών Εξωτερικών την αποδεχτεί και την επικυρώσει, τότε γίνεται αυτόματα και τυπικά "Ευρωπαϊκή Λύση". Οι λέξεις σε αυτή την περίπτωση πρέπει να χρησιμοποιούνται με πολύ προσοχή.
Η Ευρώπη είναι ένα club στο οποίο μπαίνεις με ότι ρούχα επιλέξεις εσύ! Αν θες κουτσουρεμένα δικαιώματα, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να το ζητήσεις. Κανένας δεν θα στα δώσει με το ζόρι. Μόνο εσύ μπορείς να τα απαιτήσεις για τον εαυτό σου.
Ιδανικά θα έπρεπε να προτάσσουμε αυτά τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα σε κάθε συζήτηση και διαδικασία που εμπλέκεται το Κυπριακό εντός ΕΕ αξιοποιώντας τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Αυτά εντός τις Ευρώπης μπορούν να μας τα αρνηθούν μόνο μέχρι ενός ορισμένου σημείου. Η καθολική άρνηση σε πολίτες της ΕΕ αυτών των δικαιωμάτων θα δημιουργήσει προηγούμενο που δεν συμφέρει σε κανένα από τα κράτη μέλη (όλοι λίγο ή πολύ έχουν ομάδες στην επικράτειά τους που μπορεί να ζητήσει απόσχιση και καθεστώς ειδικών προνομίων). Αν δεν τα ζητήσουμε τότε δεν θα μας τα έχει αρνηθεί κανένας!!!
-- Χριστόφορος Χριστοφόρου ~cchristophorou, November 25, 2007